قرارداد محرمانگی یکی از راه های حفظ اطلاعات ارزشمند و مهم میان افراد میباشد زیرا به واسطه این قرارداد طرفین ملزم به حفظ اطلاعات و اسرار تجاری یکدیگر میشوند، لذا ما در این مقاله قصد داریم به توضیح قرارداد محرمانگی بپردازیم.

قرارداد محرمانگی چیست؟

قرارداد ها توافق هایی هستند که میان طرفین تنظیم میشوند تا به مفاد آن پایبند باشند، قرارداد محرمانگی و یا به اختصار NDA)) یکی از انواع قرارداد هایی است که در آن الزاماتی به جهت حفظ و حراست اطلاعات مهم و ارزشند شخصی یا تجاری طرفین در که در طول انجام همکاری با یکدیگر کسب کرده اند واقع میشود، در این قرارداد طرفین ملزم می شوند از اسرار تجاری، ایده ها، روش های کسب و کار، مدیریتی و… که در طی انجام همکاری به یکدیگر منتقل کرده اند و یا باهمکاری یکدیگر بدست می آورند، محافظت نمایند و برای افراد غیر افشا نکنند.

چرا باید از قرارداد محرمانگی استفاده نمود؟

امروز اطلاعات از ارزش و اهمیت بالایی برخوردار هستند و کمتر کسی است که از این اهمیت آگاه نباشد به نحوی که میتوان گفت در دنیا امروز اطلاعات نقش حیاتی در پیش برد اهداف دولت ها، سازمان ها، شرکت ها و .. ایفا می کنند، اما همان طور که میدانید در روابط تجاری محرمانه بودن اطلاعات و داده های مالی و غیر مالی از اهمیت ویژه برخوردار است،

  به عنوان مثال چنانچه شما صاحب کسب کار و یا تجارتی باشید و رقبای زیادی داشته باشید و یا از روش انحصاری خود جهت انجام تولید کالا یا خدمات استفاده کنید، لازم است برای حفظ اطلاعات محرمانه و منحصر فرد کسب کار خود از قرارداد محرمانگی استفاده نمایید تا به واسطه آن طرف دیگر به حفظ اطلاعات محرمانه شما متعهد شود.

قرارداد محرمانه بین چه کسانی نوشته می شود؟

اصولاً قرارداد محرمانگی بین افرادی که قصد دارند اطلاعاتی را برای انجام کار یا خدمت مشخصی به یکدگیر منتقل نماید منعقد میشود، بنابر این میتوان گفت قرارداد های محرمانگی به عنوان مکملی در کنار سایر قرارداد ها برای حفظ اطلاعات محرمانه منعقد می شود، بند های محرمانگی اطلاعات معمولا در قرارداد های استخدامی به چشم میخورد اما این بند ها به تنهایی برای حفظ اطلاعات مهم شرکت ها یا سازمان ها کافی نمی باشد، لذا کسب و کارها برای حفظ اطلاعات مهم خود قرارداد های منحصر به محرمانگی اطلاعات تنظیم می نماید.

قرارداد محرمانگی می تواند بین کارگر و کارفرما،پزشک و بیمار،مشاور، شرکت ها، شرکا و سایر افرادی که اطلاعات محرمانه خود را در اختیار افراد دیگر قرار می دهند تنظیم شود.

چه نکاتی که باید در قرارداد محرمانگی رعایت کرد؟

قرارداد محرمانگی برای اینکه از ارزش و اعتبار لازم برخوردار باشد می بایست شرایطی را از قبیل مشخصات طرفین، تعریف اطلاعات محرمانه، مصادیق و استثنائات اطلاعات محرمانه ، مدت قرارداد ضمانت اجرا و… را داشته باشد که در ادامه به توضیح کامل هریک میپردازیم.

اطلاعات محرمانه چه اطلاعات هستند؟

مدیر هر کسب و کاری نسبت به محرمانه بودن اطلاعات کار خود آگاهی کاملی دارد، و می داند چه اطلاعاتی جزء اسرار تجاری کسب و کار خود میباشد و نباید افشا شود، اما به صورت کلی اطلاعات محرمانه می تواند شامل اطلاعات، فرمولها، الگوها، نرم‌افزارها و برنامه‌ها، ابزار و روشها، تکنیک‌ها و فرایندها، تالیفات منتشر نشده، روشهای انجام تجارت و دادوستد، فنون، نقشه‌ها و فراگردها،اطلاعات مالی، فهرست مشتریان، طرحهای تجاری و امثال اینها باشد که برای صاحب کسب کار دارای ارزش است.

تعهدات طرفین در قرارداد محرمانگی

یک از مهمترین موارد در تمامی قراردادها تعهدات طرفین نسبت به یکدیگر میباشد زیرا به واسطه این مورد طرفین ملزم به انجام تعهدات خود میباشد، بنابراین تعهدات در قرارداد محرمانگی به خصوص تعهدات گیرنده اطلاعات از اهمیت ویژه برخوردار است و باید به درستی لحاظ شود، به عنوان مثال گیرنده اطلاعات باید در قرارداد محرمانگی متعهد شود که از اطلاعات و مستندات محرمانه کار محافظت کند، و مانع از افشای آن شود.

جبران خسارت در قرارداد محرمانگی

تعهدات همیشه به تنهایی موجب جلوگیری از بروز خسارت ها و زیان ها نمیشود، لذا برای جلوگیری ضرر و زیان در قرارداد ها ضمانت اجرا هایی از قبیل چک یا سفته در نظر گرفته می شود تا در صورت عدم رعایت تعهدات و یا افشای اطلاعات آسیب وارد شده از محل تضمین جبران شود، بنابراین جبران خسارت یکی از موارد مهم در قرارداد محرمانگی می باشد که باید لحاظ شود.

انواع قرارداد محرمانگی

قرارداد های محرمانگی به صورت کلی به دو دسته یک جانبه و دوجانبه تقسیم می شود که در ادامه به آن می پردازیم.

قرارداد محرمانگی یک جانبه

معمولا در اکثر قرارداد های محرمانه کارفرما، اطلاعاتی را که برای انجام کار یا خدمتی به کارگر یا کارمند واگذار میکند، قرارداد محرمانگی یک جانبه مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا تنها یکی از طرفین که گیرنده اطلاعات است، متعهد میشود اطلاعات محرمانه کسب و کار، کارفرما را افشا ننماید، و و کارفرما چون خود مالک تمام اطلاعات می باشد، لزومی به تعهد به عدم افشای اطلاعات خود ندارد.

قرارداد محرمانگی دو جانبه

اما در مواردی دو شرکت و یا دو مجموعه جهت انجام پروژه مشترک موظف هستند اطلاعاتی را رد بدل کنند که دارای ارزش تجاری باشد، و در عین حال نباید برای عموم افراد افشا شود، لذا در این صورت بین دو طرف  محرمانگی دوجانبه منعقد می شود، به واسطه این نوع قرارداد دو طرف متعهد میشوند از اطلاعات یکدیگر صرفاً برای انجام کار مشترک بهره ببرند و برای منافع شخصی خود استفاده نکنند، بنابراین در قرارداد محرمانگی دوجانبه برخلاف قرارداد محرمانگی یک جانبه که تنهای یکی از طرفین، متعهد به عدم افشای اطلاعات طرف دیگر می شود، در قرارداد محرمانگی دوجانبه دو طرف موظف به حفظ و حراست از اطلاعات یکدیگر هستند .

سوالات مرتبط

آیا برای افشای اطلاعات محرمانه در قانون مجازاتی پیش بینی شده است؟

بله، مطابق ماده 75 قانون تجارت الکترونیک، هرکس در بستر مبادلات الکترونیکی به منظور رقابت، منفعت و یا ورود خسارت به بنگاه‌های تجاری، صنعتی، اقتصادی و خدماتی، با نقض حقوق قراردادهای استخدام مبنی بر عدم افشای اسرار شغلی و یا دستیابی غیر مجاز، اسرار تجاری آنان را برای خود تحصیل نموده و یا برای اشخاص ثالث افشا نماید به حبس از شش ماه تا دو سال و نیم، و جزای نقدی معادل ۲۵۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال محکوم خواهد شد.

آیا تنها اطلاعاتی که کارفرما به کارمند ارائه می دهد محرمانه محسوب می شود؟

خیر، علاوه اطلاعاتی که کارفرما به جهت انجام کار در اختیار کارمند قرار می دهد تمامی اطلاعاتی که کارمند در جریان انجام کارِ، کارفرما تولید میکند نیز محرمانه محسوب می شود و متعلق به کارفرما می باشد.

برای و تنظیم قرارداد محرمانگی به صورت تخصصی با ما تماس بگیرید