عاملیت، توزیع و نمایندگی فروش چیست؟
یک از رایج ترین قراردادهای تجاری که بین تجار در خصوص فروش کالا منعقد می شود، قرارداد نمایندگی فروش است، و در حوزه ی فروش کالاها، قراردادهایی تحت عنوان توزیع فروش و نمایندگی فروش منعقد می شود، که در ادامه قصد داریم تا به تفاوت عاملیت، توزیع و نمایندگی فروش بپردازیم.
نمایندگی فروش چیست؟
اگر قراردادی بین دو نفر منعقد شود، و یکی از طرفین در قرارداد، به جای اصیل کالا و محصولات را بفروشد، به آن شخص نماینده فروش می گویند، به عبارتی در قرارداد نمایندگی فروش، شخص به جای اصیل می تواند قرارداد منعقد نماید (ولکین محدود به دامنه اختیارات خود) و در ازای آن اجرت خود را از اصیل دریافت نماید.
البته این قرارداد به انواع مختلفی تقسیم بندی می شود، که در ادامه به آن ها می پردازیم.
نمایندگی انحصاری فروش
در این قرارداد شخص نماینده تنها کسی می باشد، که می تواند محصولات اصیل را بفروش بگذارد، لذا شخص دیگری حق فروش محصولات او را ندارد. به عنوان مثال اگر شرکت سامسونگ را اصیل محسوب نماییم، قراردادی منعقد می نماید، که تنها شخص X می تواند محصولات او را بفروشد، و نماینده دیگری حق فروش محصولات او را ندارد.
نمایندگی غیرانحصاری فروش
این قرارداد برخلاف نمایندگی انحصاری فروش، اصیل، فروش محصولات خود را به یک نماینده واگذار نمی نماید، و چند نماینده می توانند محصولات او را بفروش برسانند، به عنوان مثال اگر شرکت الجی را اصیل محسوب کنیم، نمایندگی فروش محصولات خود را به شخص X و Y واگذار می نماید، لذا این دو نماینده می توانند محصولات این شرکت را بفروش برسانند.
علت کاربرد قرارداد نمایندگی در چیست؟
هنگامی که تاجرین از این قرارداد برای معاملات خود استفاده می نمایند، دیگر فروش محصولات آن ها محدود به جغرافیا خاصی نمی شود، و در هر نقطه از دنیا که بخواهد می توانند با اجیر قرارداد ببندد، تا محصولات او را بفروش برساند و اجرت خود را در قبال این امر دریافت نماید.
شایان ذکر است، در این قرارداد، شخص اجیر (نمایندگی فروش) از خود سرمایه ای ندارد، و بلکه بواسطه ی استفاده از سرمایه اصیل، اقدام به کسب درآمد می نماید.
عاملیت فروش چیست؟
این قرارداد برخلاف قرارداد نمایندگی انحصاری می باشد، زیرا در این قرارداد عامل با انعقاد قراردادی با اصیل اقدام به فروش محصولات او می نماید، و به عبارتی به استخدام اصیل در می آید، لذا در قرارداد عاملیت فروش، عامل با فروش محصولات اصیل، در قبال آن کمیسون یا اجرت خود را دریافت می نماید، ولیکن فروش آن بر مبنای شرایط مندرج در قرارداد بین خودشان می باشد.
به عنوان مثال در قرارداد عاملیت فروش، اگر شرکت سونی را اصیل محسوب نماییم، نمایندگی فروش محصولات خود را به چند عامل واگذار می نماید، و آنها موظف بفروش محصولات اصیل می باشند.
علت کاربرد قرارداد عاملیت در چیست؟
در این قرارداد، شخص عامل دیگر تنها ملزم به فروش محصولات شرکت سونی نمی باشد، بلکه در کنار آن می تواند محصولات شرکت های ساموسنگ و الجی را نیز بفروش برساند، لذا این امر یکی از تفاوت های این قرارداد با قرارداد نمایندگی فروش می باشد.
حال با توجه به مطالب فوق می توان به این نکته پی برد که در قرارداد عاملیت، محدوده دامنه اختیارات عامل بیشتر می باشد، لذا به همین دلیل افراد در معاملات تجاری خود بیشتر از این قرارداد استفاده می نمایند، به عنوان مثال یک مغازه فروش لوازم خانگی که اقدام به فروش محصولات انواع شرکت ها می پردازد.
البته این تنها تفاوت قرارداد عاملیت فروش با قرارداد نماندگی فروش نمی باشد، زیرا در این قرارداد، عامل از خود سرمایه دارد، و گاه محصولات را بفروش برساند، مجددا اقدام به تهیه محصولات از اصیل می نماید، ولیکن در نمایندِگی فروش، نماینده (اجیر) از خود سرمایه ندارد، بلکه بواسطه ی فروش محصولات اصیل اقدام به کسب سرمایه می نماید.
توزیع فروش چیست؟
این قرارداد به منزله کامل فروش محصولات از کارخانه تا نقطه فروش (نمایندگی یا عاملیت) می باشد، و شامل فرایندهای مختلفی اعم از بسته بندی محصولات، ارسال محصولات، انبار کردن آن ها و … می باشد.
البته شایان ذکر است، در این قرارداد، اصیل برای خود یک نماینده (مدیر فروش) مشخص می نماید، و نماینده اقدام به فروش محصولات می نماید، لذا بواسطه ای این قرارداد نماینده اقدام به فروش و توزیع (پخش) محصولات اصیل می پردازد.
علت کاربرد قرارداد توزیع چیست؟
اصولا هنگامی که تاجرین از این قرارداد در روابط کاری خود استفاده می نمایند، نماینده فروش برای خود یک تیم فروش تهییه می نماید، لذا بواسطه ای امر باعث بیشتر بفروش رساندن محصولات می شود، که این باعث افزایش درآمد برای اصیل می باشد، لذا به همین دلیل این قرارداد بیشتر در روابط کاری مورد استفاده قرار می گیرد، و مختص به فروش انحصاری محصولات نمی باشد.
تفاوت عاملیت، توزیع و نمایندگی فروش در چیست؟
با توجه به مطالب فوق، در قرارداد عاملیت فروش، عامل از خود سرمایه دارد، و علاوه بر محصولات اصیل، محصولات مشابه را نیز می تواند به فروش برساند، ولیکن در قرارداد نمایندگی فروش، شخص از خود سرمایه ندارد، و تنها حق فروش محصولات اصیل را دارد، که باعث محدو شدن اختیارات او می شود.
اما توزیع فروش تقریبا مشابه قرارداد عاملیت می باشد، ولیکن تفاوتی که با قرارداد نمایندگی دارد، این است، که در این قرارداد، اصیل تنها مختص به فروش محصولات اصیل نمی باشد، به عبارت دیگر در قرارداد توزیع فروش و عاملیت فروش، حق انحصاری فروش محصولات وجود ندارد.
